Już od dziecka Beethoven był postrzegany jako następca Haydna i Mozarta. W rzeczywistości jednak przerósł oczekiwania wszystkich. Śmiało przekraczał dotychczas znane normy muzyczne, nadając swym kompozycjom rewolucyjnego charakteru.
Kiedy w 1789 roku wybuchła Rewolucja Francuska, Beethoven miał 18 lat. Nadal mieszkał w swym rodowitym mieście, Bonn. Jego reputacja rosła, dzięki wszechstronnemu talentowi muzycznemu.
W tym czasie grywał na instrumentach klawiszowych w Operze w Bonn oraz na skrzypcach w orkiestrze teatralnej. Jednak to gra na fortepianie dodawała mu prawdziwego blasku. Wrodzona łatwość, z jaką komponował swe improwizacje wywierała niesamowite wrażenie.
Zamożna wdowa, pochodząca z rodziny arystokratycznej, Mme von Breuning, przygarnęła go pod swoje skrzydła. Dzięki niej zdobył wielu zamożnych uczniów gry na fortepianie. To także jej zawdzięczał znajomość z hrabią Ferdynandem von Waldsteinem, bardzo zasłużonym i wpływowym członkiem austriackiej arystokracji.
Beethoven w Wiedniu
Koneksje z hr. Von Waldsteinem, przyniosły korzyści w 1792 roku, kiedy to Beethoven zdecydował się przyjąć zaproszenie do Wiednia, gdzie został uczniem Haydna. Jednak ich znajomość nigdy nie przekroczyła zawodowego poziomu. Beethoven szybko odkrył, że hrabia von Waldstein promował go jako nowego Mozarta, który umarł zaledwie rok wcześniej. Poprzez hrabiego, Beethoven poznał innych rozentuzjazmowanych mecenasów, co dało mu wspaniały początek w muzycznej stolicy.
Oryginalność i siła
Po jego pierwszym koncercie w 1795 roku, wiedeńska publika systematycznie poszerzała się, będąc coraz bardziej pod wrażeniem głębi i oryginalności jego kompozycji fortepianowych, połączonych z mistrzowskim wykonaniem na scenie. W 1800 roku rozpoczął się drugi okres jego kariery – w którym to jego muzyka przeszła na inny poziom, przekształcając się w jedno z największych osiągnięć w historii dorobku artystycznego.
Cudownie odmieniony, podjął długą i samotną wojnę z głuchotą. W ciągu pierwszych lat nowego stulecia, w tle kroczącej poprzez Europę armii Napoleona, Beethoven komponował symfonie, kwartety smyczkowe, liczne sonaty na fortepian, niezrównane koncerty na skrzypce oraz jego jedyną operę, Fidelio. W całej jego twórczości manifestował mistrzostwo formy muzycznej, która pozwoliła mu badań zgłębić istotę jego człowieczeństwa.
Źródło dochodu
Mimo braku oficjalnego stanowiska, utrzymywał się na dobrym poziomie finansowym. Wysoka reputacja Bethovena, utrzymywała jego notowania na tyle korzystnie, że mecenasi byli skłonni płacić znaczące sumy pieniędzy za dedykacje oraz zapewniali kieszonkowe dla ukochanego bratanka.